Wandelvakantie in Midden Portugal

De eerste 3 dagen is het fris. Maandagmiddag meten we 12 graden. We maken dankbaar gebruik van het kacheltje. Dinsdagochtend eindelijk een heldere hemel. Na een korte ochtendwandeling ruik ik een bekende lucht in huis. Dat is de lucht van het houten huis waar ik 30 jaar geleden woonde. Het doet me goed. Woensdag een prachtige ochtend. De vogels hebben er ook erg veel zin in. We zijn inmiddels gewend aan het bed. Thuis hebben we wat zachtere matrassen. We slapen nu van 22 tot 8 uur in één ruk. Gisteren wandelden we via Pardieiros naar Relva Velha. Dankzij de soep in Pardieiros hebben we het gehaald. Niet altijd bleken de paden en wegen op de juiste plek te liggen. We vertrokken om 11.30 en waren pas om 17 uur terug. Vrijdag. De temperatuur stijgt in een rap tempo. In de late ochtend zijn we naar boven gelopen naar de piek van de Picota. Van bovenaf krijgen we gevoel voor de ligging van de dorpen. We schreeuwen en zwaaien naar Francisco maar hij merkt ons niet op. Zaterdag. De 3 straatmetselaars werken hard en verrichten mooi werk. Met een stempel maken ze tegelafdrukken in het cement. We zijn verrukt als we zien dat ze voor de deuren een print van een halfronde mat in het metselwerk maken. Prachtig! Het bevalt hier zo goed dat we er nog 2 dagen aan vast plakken. Zondag. Het water van Fraga da Pena is te koud voor een duik, ondanks de warme tocht erheen. Op zondag is heel Pardieiros uitgelopen. Heel het dorp eet in het restaurant-café. Wij genieten ook van de Prato de Dia. De taxichauffeur blijkt onder de eters en brengt ons terug naar Enxudro. De bekerfinale tussen Porto en Fereira wordt uitgezonden en Francisco nodigt ons uit om samen te kijken. Hij is er inmiddels opgekomen dat Co Adriaanse een jaar terug de trainer van Porto was. Dat versterkt onze band. Een huis om terug te keren! (Carla en Frans)