Wandelvakantie in natuurgebied vanuit vakantiehuisje

Omgeving

De Beiras

De streek Beiras wordt ook vaak Midden Portugal genoemd. In het binnenland, tot aan de Spaanse grens, bestaat het landschap uit heuvels en bergen. Het hoogste gebergte is de Serra da Estrela. Hier vind je prachtige bergdorpjes die te bereiken zijn via kronkelweggetjes met spectaculaire uitzichten. De Torre is de de hoogste bergtop van Portugal (1993 meter).


Steden

De Beiras heeft ook veel prettige steden die de moeite waard zijn om te bezoeken. Coimbra en Porto zijn per auto in één à anderhalf uur bereikbaar. De universiteitsstad Coimbra is bekend om haar fadomuziek. Vlakbij Coimbra ligt Conímbriga, waar je Romeinse opgravingen kunt bezoeken.


Strand en zee

Wil je een dagje naar zee? De stranden van de Atlantische Oceaan (Figueira de Foz) liggen eveneens op één à anderhalf uur rijden.


Activiteiten

Wil je eens een dag iets anders doen dan zijn er in de omgeving allerlei mogelijkheden, zoals kanoën, paardrijden, mountainbiken, zwemmen of deltavliegen. Natuurlijk kun je ook thuisblijven en genieten van de rust in en rondom het vakantiehuisje.


Het klimaat

Je kunt wandelen in alle seizoenen, met elk hun eigen charme: in juli en augustus is het erg warm, met temperaturen van 30 graden of hoger. Er valt dan nauwelijks regen en er is veel zon. In het voor- en najaar is het vaak wat natter, maar wel een stuk warmer en zonniger dan in Nederland en België. In de winter is het zelden kouder dan 15 graden en kan de temperatuur soms oplopen tot 22 à 25 graden. In februari staat de mimosa in bloei. In het voorjaar is het heel groen en bloeien er veel bloemen.

Uit ons gastenboek

... Na het ochtendspel van de twee gekko's op de wand was het tijd voor ontbijt. Met de tenen richting de hemel en de hakken richting Arganil, kopje koffie in de ene en boek in de andere hand, hoorde mijn rechter oor eerst het zwaardere trip-trip-hijg van Tim, vijf minuten later gevolgd door het trip-trip-trip-hijgje-hijgje van Capucha. Soms doken witte kattenoortjes op boven het gras, met een beetje geluk kregen we dan een groene, dan een blauwe knipoog. Na het nadenken over lokaliteit versus nonlokaliteit, de metafysica van J.S. Bell en kwantumrealiteit, mocht er gelift worden naar de stad. Brood kochten we teveel, omdat Winy, na een moedige fietstcht over hellingen van tien procent, zakjes verse broodjes aan onze deur hing. Nou, dan aten we maar meer, geen probleem. Zo kwam het dat onze magen voldoende waren opgerekt voor stukken schaap, stoofpotjes en aardappeltjes gefrituurd in schapenvet. Om de kost te verteren werkt er bij mij niets beter dan lang blijven zitten met veel woorden en een laatste peuk. Uitgerust, doorvoed en toch enorm geprikkeld zeg ik bedankt en gedag. Ik ga het allemaal wel even missen. (Wanda)

Het weer in Midden-Portugal